WebSocket-verbinding mislukt: zo test je hem en wat fout 1006 betekent

Als een browser meldt dat een WebSocket-verbinding is mislukt, is de oorzaak bijna altijd een van een paar: een proxy die geen WebSockets doorgeeft, een handshake die de server weigerde, een certificaatprobleem, of een verbinding die werd afgekapt omdat hij stil leek. Om te zien welke het is, maak je met onze WebSocket-test verbinding met hetzelfde adres, lees je de sluitcode en controleer je daarna de handshake.
In dit artikel doorloop je die stappen, met de oplossing voor elke oorzaak.
Waarom de browser je zo weinig vertelt
Je code krijgt een error-event zonder details, gevolgd door een sluiting met code 1006. Die code wordt nooit door een server verstuurd. RFC 6455 reserveert hem voor een eindpunt om een verbinding te melden die eindigde zonder sluitbericht, dus hij zegt alleen dat er iets misging.
De vaagheid is bedoeld. Als een pagina een geweigerde handshake van een gesloten poort kon onderscheiden, kon een script dat gebruiken om het netwerk van de bezoeker af te speuren. Daarom blijven de details voor je code verborgen en moet je elders kijken:
- De ontwikkelaarstools van de browser. Filter in het paneel Netwerk op WS en selecteer de verbinding. Het toont de status van de handshake en elk bericht.
- De console. De browser logt daar een reden die je code niet kan lezen.
- De logs van de server en de proxy, die zien wat de browser verbergt.
Stap 1: test het adres
Open de WebSocket-test, vul het wss://-adres in en maak verbinding. Hij logt hoe lang de verbinding duurde, elk bericht in beide richtingen en de sluitcode met wat die betekent.
Verbindt hij hier wel en in je app niet, vergelijk de twee dan. Deze test heeft een eigen origin en geen van de tokens van je app, dus het verschil is meestal authenticatie of een controle op de origin. Mislukt hij ook hier, probeer het dan vanaf een ander netwerk, zoals een hotspot van je telefoon, om een VPN of een bedrijfsproxy uit te sluiten.
Stap 2: controleer de handshake
Een WebSocket begint als een HTTP-verzoek, en curl laat je het antwoord zien dat de browser verbergt:
curl -i -N --http1.1 \
-H "Connection: Upgrade" \
-H "Upgrade: websocket" \
-H "Sec-WebSocket-Version: 13" \
-H "Sec-WebSocket-Key: SGVsbG8sIHdvcmxkIQ==" \
https://example.com/socketVoeg -H "Origin: https://your-site.example" toe als je server controleert waar een verbinding vandaan komt. De eerste regel van het antwoord zegt het meeste:
101 Switching Protocols. De handshake werkt, dus kijk naar wat erna gebeurt.200. Het verzoek kwam bij een gewone pagina, dus de proxy geeft het niet door als WebSocket, of het pad klopt niet.400. De server accepteerde de handshake niet. Sommige servers verwachten ook meer van een verzoek dan dit heeft.401of403. De authenticatie mislukte, of de origin is niet toegestaan.404. Er luistert niets op dat pad.502,503of504. De proxy kan de server erachter niet bereiken.
Meldt curl een certificaatfout, dan heb je de oorzaak gevonden: een browser weigert de verbinding op dezelfde manier en toont je code dezelfde 1006.
De gebruikelijke oorzaken en hun oplossingen
De proxy geeft geen WebSockets door. Dit is de meest voorkomende. Een proxy moet de upgrade-headers bewust doorsturen, en in nginx ziet dat er zo uit:
location /socket {
proxy_pass http://127.0.0.1:3000;
proxy_http_version 1.1;
proxy_set_header Upgrade $http_upgrade;
proxy_set_header Connection "upgrade";
proxy_read_timeout 3600s;
}Hij valt na ongeveer een minuut weg. Proxy’s en load balancers sluiten verbindingen die stil lijken, en de proxy_read_timeout van nginx is 60 seconden tenzij je hem verandert. Verhogen helpt, maar stuur vaker een klein bericht of een ping dan de kortste time-out in het pad, want je beheert niet elke proxy tussen jou en je gebruikers.
ws:// vanaf een HTTPS-pagina. Browsers blokkeren het als gemengde inhoud, behalve ws:// naar localhost. Gebruik wss:// op een pagina die over HTTPS wordt geleverd.
De origin wordt geweigerd. Servers staan vaak alleen verbindingen toe van hun eigen sites en weigeren de rest tijdens de handshake. Voeg het adres van je site toe aan de lijst.
Er is geen manier om headers te sturen. Geen enkele browser kan headers op een WebSocket zetten, dus een token in een Authorization-header komt nooit aan. Stuur het in de querystring, als subprotocol of in je eerste bericht.
Hij mislukt bij elke deploy. Een herstart verbreekt alle verbindingen. Maak opnieuw verbinding met een groeiende, willekeurige vertraging zodat ze niet allemaal tegelijk terugkomen, en ga er niet van uit dat er niets is gemist terwijl je weg was.
Wat de sluitcodes zeggen
Zodra een verbinding open is geweest, is de code waarmee hij sluit het lezen waard:
- 1000: een normale sluiting, met opzet.
- 1001: weggaan, zoals een server die uitgaat of de pagina die wordt verlaten.
- 1006: geen sluitbericht, zoals hierboven.
- 1008: de server weigerde op grond van zijn regels, vaak de authenticatie of de origin.
- 1011: er ging iets mis op de server.
- 1012 en 1013: een herstart, of probeer het later opnieuw.
De WebSocket-test noemt ze allemaal met wat ze betekenen. Codes vanaf 4000 horen bij de server of zijn bibliotheek.
Als je de server liever niet draait
Het meeste hiervan komt van zelf websockets draaien: de proxy, de time-outs, de herstarts. Websockets in Python en Laravel gaan na wat dat in elk framework vraagt, en waarom WordPress-hosts geen websocket kunnen houden behandelt shared hosting.
Met WordPlus Cloud verbindt je app via onze SDK’s met onze realtime-servers, met rooms, aanwezigheid en opnieuw verbinden, en draai je zelf geen WebSocket-server. Het wordt berekend per verbinding, vanaf 1.000, en de docs hebben een gids voor elke stack. Mislukt een verbinding ermee, dan laat de verbindingstest zien of dat netwerk onze servers bereikt.